— იმიტომ, — უპასუხა ანდრიამ, — რომ ტყვეობაში ადამიანი კი ვარ, მაგრამ ქართველი არასოდეს ვყოფილვარ ტყვე.
ანდრიას ყველაზე დიდი სასჯელი კი არ კედლები იყო, არამედ დუმილი. დღეები გადიოდა ერთმანეთის მიყოლებით, უხმოდ, უფეროდ, უნათლოდ. toriko qartulad
ერთხელ, როცა ციხის ფანჯარაში შემოფრინდა პატარა, ჭრელი ფრთებიანი მწერი, ანდრიამ ხელი გაუწოდა. მწერი ხელისგულზე მოეფერა, აკანკალდა და ისევ გაფრინდა. მაგრამ მან დატოვა რაღაც — ერთი წვეთი ნათელი მოგონება. — უპასუხა ანდრიამ